Duino Agitlari, dö neminin yayinlari arasinda izole kalmisti, o siralar pek bilinmiyordu. Ama, zamanin siradan Almanca siir okuyucusu nü fuz edemeyip ilgi gö stermemis olsa da siyaset felsefecisi Hannah Arendtden felsefeci Heideggere, edebiyat elestirmeni Jacob Steinerden katolik teolog Guardiniye, cok sayida taninmis entelektü el bu on siirlik dö ngü ye kafa yordu. Yayimlanmasi ü zerinden gecen yü z yil zarfinda ü stü ne nice makaleler, kitaplar yazildi. Sü ha Raminin Homeros, Hesiodos, Pindaros, Hö lderlin gibi ozanlar ve sik Kaygisizdan alintilar ü zerine kurulu acimlamasi ise, Duino Agitlariinda sikca hissedilen kaynaksal siir duygusuna dikkat cekmek isteyen bir tü r asik bakisi iceriyor; bir yandan da Anaksimandros, Herakleitos ve Heidegger gibi dü sü nü rlerden alintilarla, bu siirlere isik tutabilecek dü sü ncelere deginiyor. Dize sonunda bö lü nen tü mceleri, uyaklardan kacinan ic ahengi, sasirtici sö zcü k tü retmeleri ve dü sü nsel derinligi nedeniyle, alisilip hissedilmesi ve akisinin tadina varilmasi romantik veya bohem siirlerde yasandigi denli dolayimsiz olmayabilir. Ama bu, aslina ictenlikle sadik Tü rkcesinde Duino Agitlari girdabina bir kez kapilan okuyucunun ö nü nde okumakla tü kenmeyen, git gide derinlesip yalinlasan bir baska duygu ve dü sü nce dü nyasi acilabilir.
