Degmez bu yangin yeri, avuc acmaya degmez.
Shakespeare
Ismail Gü zelsoy; aska, hayata ve ö lü me ickin bir hikaye kuruyor Degmezde. Hararetli bir cografya ü zerinde, edip Faruk Ferzanin masalsi yolculuguna davet ediyor okuru. Bu cografyanin erdemli yanlari kadar yikici egilimlerini de anlamaya ve anlatmaya adanmis Fenn Sihirlerdeki bu adanmislik halini, adeta cisimlestiriyor romaninda. Sik sik yö n degistiren bir akarsuda sihre, ilme, tarihe dokunarak yazma eyleminin bü yü lü ö zü nü ve Tü rkcenin diri, tutkulu varligini ortaya koyuyor.
Tanri, insanin ö lü msü zlü ge varmis halinden baska bir sey degil, diye cevapliyordu beni Selman Derman. SÖ lü m ile kesilen bir hayatin hicbir anlami yoktur. Degmez. . . Bü tü n bu cabalara, sagalmaya, hasta olmaya, iyilesmeye, calismaya, mü lk edinmeye, cocuk yapmaya, asik olmaya degmez. Lisan ö grenmeye, siir okumaya, saz dinlemeye, mutlu olmaya degmez. Ancak ö lü msü zlü k varsa bu dü nya hayatinin bir anlami olabilir. . . . Kendimi yeniden, sifirdan ü retmeyi istiyorum. Bunu yapacagim. Hakkim Kadere teslim olacaksak magaralara dö nelim, haydi