XIX. yü zyildan XX. yü zyila olan dö nemi niteleyen felsefeler birbirlerinden son derece farklidirlar. Bu bakimdan, onlari tek bir etiket altinda toplamak ya da ortak paydalarini belirlemek kolay degildir. Dolayisiyla bu dö nem felsefesinde geleneksel ve ideallestirilmis insandan cok, cesitli gü c veya dü rtü lere sahip olan insan gö z ö nü nde bulundurulur. Bununla birlikte, XX. yü zyilda idealizm Croce ve Gentile tarafindan, Marksizm de Gramsci, Frankfurt Okulu ve Lukacs tarafindan cesitli yö nlerden yeniden ele alinir. Yeni-Kantcilik, tarihselcilik, fenomenoloji, Bergsonculuk, psikanaliz, yeni-spiritü alizm, varolusculuk, pragmatizm ise bu dö nemde gelisen yeni akimlardir. Daha cok bu yü zyila ö zgü bir ayrim olarak gö rü len analitik felsefe ile kita felsefesi ise toptanci bir tutumun ö tesinde bir zenginlige sahiptirler. Kita felsefesi, Marksizmin, Husserlin, Heidegger ile Adornonun, Sartre ile Habermasin ve Foucaultnun bir arada yer aldigi, oldukca uyumsuz bir bü tü nü ifade eder. Russell, Wittgnstein, Quine gibi dil felsefecilerinin calismalari ise analitik anlayisin kanonlari olarak bu zenginlige eklemlenir.
